( 562 . ) ضرار ابن حمزه از ياران على عليه السلام است . مسعودى در كتاب مروج الذهب مسعودى - مروج الذهب - او را ضرار ابن ضمرة خوانده - ولى نقل شده در بعضى از نسخ « مروج الذهب » ضرار ابن حمزه است . همان گونه كه در نهج البلاغه است او پس از شهادت امير مؤمنان ( ع ) روزى بر معاويه وارد شد ، معاويه از او تقاضا كرد كه قسمتى از حالات على ( ع ) را برايش توصيف كند و شمهء از فضائل حضرت را بيان نمايد ، نخست از معاويه خواست كه از اين خواسته صرفنظر كند ولى معاويه دست بر نداشت و اصرار ورزيد تا اين كه اين يار با وفاى امام ( ع ) مطالب سخن ( 77 ) را بيان كرد و در مصادر نهج البلاغه و شرح ابن ابى الحديد مطالب بيشترى آمده كه مىتوانند علاقه مندان به آنجا مراجعه كنند . در اين كه شخص مزبور ضرار بن حمزه است يا ضرار بن ضمره همان گونه كه در بالا اشاره شد دو قول است . و شارحان نهج البلاغه ابن ابى الحديد و ابن ميثم قول اول را آورده‌اند . ولى در شرح علامه خوئى قول دوم آمده است . اين از سخنان مشهور امام ( ع ) است كه هيچكس در آن اختلاف ندارد و لذا قبل از مرحوم سيد و بعد از او افراد زيادى اين مطالب را نقل كرده‌اند از جمله : مرحوم صدوق در كتاب امالى صدوق - امالى - ص 371 ص 371 ، « قالى » در كتاب امالى قالى - امالى - ج 2 ص 143 ج 2 ص 143 ، مسعودى در مروج الذهب مسعودى - مروج الذهب - جلد 3 ص 433 جلد 3 ص 433 ، ابو نعيم در كتاب حلية الاولياء ابو نعيم - حلية الاولياء - ج 1 ص 84 ج 1 ص 84 ، ابو الفتح كراجكى در كنز الفوائد ابو الفتح كراجكى - كنز الفوائد - ص 270 ص 270 ، ابن عبد البر در كتاب استيعاب ابن عبد البر - استيعاب - ج 3 ص 42 در حاشيه الاصابه چاپ شده ج 3 ص 42 كه در حاشيه الاصابه چاپ شده و در كتاب زهر الاداب - زهر الاداب - ج 1 ص 40 ج 1 ص 40